Er verandert veel in welzijn en zorg. Al die veranderingen hebben invloed op ons leven. Voor veel Marokkaanse ouderen is het moeilijk om te overzien wat de gevolgen van al die veranderingen zijn en wat van hen wordt verwacht. Er is veel onrust en onzekerheid.

MOBiN werkt daarom samen met het NOOM en het landelijk programma ‘Zorg Verandert’ (www.zorgverandert.nl) in een landelijk voorlichtingsprogramma. We geven in de komende periode voorlichting over de veranderingen in welzijn en zorg en gaan samen het gesprek aan over de betekenis daarvan voor Marokkaanse ouderen.

Met een speciale training zijn een aantal voorlichters/gespreksleiders uit eigen kring opgeleid om lokale bijeenkomsten te organiseren.

INFORMATIE OVER DE VERANDERINGEN IN DE ZORG VINDT U HIER.

MOBiN heeft inmiddels voorlichtings- en gespreksbijeenkomsten georganiseerd op:

  • 4 oktober 2015 in de Othmane moskee, Rotterdam (120 deelnemers)
  • 10 oktober 2015 in de Essalam moskee, Rotterdam (160 deelnemers)
  • 14 november 2015 bij de vereniging Ettaouhid, Rotterdam (55 deelnemers)
  • 15 november 2015 in de moskee Almohcinin, Rotterdam (45 deelnemers)
  • 9 december 2015 in moskee Annour Den Haag (59 deelnemers)
  • 18 december 2015 in moskee Bilal, Alkmaar (vrouwen)
  • 18 december 2015 in moskee Bilal, Alkmaar (mannen)
  • 25 december 2015 in moskee Bilal, Alkmaar (mannen)
  • 8 januari 2016 in  moskee Bilal, Alkmaar (vrouwen)

Signalen uit bijeenkomsten ‘Zorg verandert’

  • Veel ouderen weten niets of maar heel weinig over de veranderingen in de zorg.
  • De ongerustheid en onzekerheid bij onze ouderen is groot. Hoe kan dit toch gebeuren in Nederland? Hier is alles toch goed georganiseerd?.
  • Er wordt veel gesproken over de steeds hogere kosten voor de zorg. Veel ouderen hebben een zeer smalle beurs. Verhoging van de zorgpremie en eigen bijdragen maken hen bang voor de toekomst.
  • Er is gebrek aan kennis over eigen bijdragen. Omdat men er geen zicht op heeft ziet men af van hulp of gaat men maar niet meer naar de dagopvang. Ook bezoek aan de huisarts wordt uit- of afgesteld.
  • Jarenlang is de zorg in familiekring gegeven. Net nu daar enige verandering in begon te komen en men in het belang van de ouderen zelf makkelijker bereid werd om professionele hulp van buitenaf te aanvaarden wordt de toegang tot professionele zorg moeilijker. ‘We hebben toch altijd hard gewerkt! We hebben altijd alles zelf opgelost. En nu we eindelijk om hulp vragen krijgen we de deur niet open…’.
  • Ook bij mantelzorgers is daardoor veel ongerustheid. In de bijeenkomsten spreken zij vaak over de vraag hoe alles geregeld moet worden als henzelf iets overkomt. Sommige mantelzorgers spraken ook hun bezorgdheid uit omdat zij een groter beroep op hen verwachten en zij niet nóg meer zorg kunnen leveren.
  • Ouderen kunnen de weg naar passende ondersteuning vaak niet vinden. De informatie van de gemeenten, die vaak loopt via websites en huis-aan-huisbladen, bereikt hen niet of nauwelijks. Omdat ze niet weten waar ze nu terecht kunnen worden ze angstig en onzeker.
  • Regelmatig horen we verhalen dat ouderen niet voorbij het Wmo-loket komen. Daar wordt hen meegedeeld dat ze niet in aanmerking komen voor ondersteuning en dat ze niet eens in staat gesteld worden om een aanvraag in te dienen.
  • Ook komen er berichten over onbegrip, zelfs onheuse bejegening, aan het loket en in de keukentafelgesprekken. Een voorbeeld: ‘Dan had u 30 jaar geleden maar Nederlands moeten leren!’
  • De ouderen geven dan vaak de moed op en zien af van het zoeken naar hulp met alle gevolgen van dien voor de overbelasting van de familie.
  • Er wordt veelvuldig aangegeven dat de huishoudelijke hulp is verminderd. Doorgaans heeft hier geen herindicatie-gesprek plaatsgevonden, maar is het ‘gewoon’ meegedeeld door de zorginstelling.
  • De ouderen hebben geen idee hoe belangrijk het keukentafelgesprek is.

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked

vul hier uw e-mail in. Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.